Hangi meslekte, konumda ve düzeyde olursa olsun bireylerin, bilgilerini gözden geçirme ve kendilerini geliştirme ihtiyaçları her geçen gün artmaktadır.

Hızlı yaşam biçimi ve yeni arayışlardan en çok etkilenenler arasında hangi kademede olursa olsun yöneticilerin önemli bir yer tuttuğu söylenebilir. Çünkü yönetici, bir grup insanı aynı amaçla etrafında toplamak, koordine etmek ve bu çabaların en iyi biçimde üretim ya da hizmete dönüşmesini sağlamakla görevlidir.

“Örgütsel işleyişi kendi köşesinden takip eden yönetici; çıkmış olan sesleri duyan, yöneten ve el komutlarıyla elemanlarını geçmeye çalışan orkestra şefine benzetilebilir.”

Günümüzde yönetici bir yandan içinde bulunduğu koşulları çok iyi değerlendirmek ve tahmin etmek durumundadır. Değişme ve gelişmenin kısmen yavaş olduğu ve klasik yönetim yaklaşımlarının benimsendiği dönemlerde ileriyi tahmin etmek kısmen daha kolay olmaktaydı. Bilgi birikiminin büyük bir hızla geliştiği günümüzde ileriye tahmin etmek zorlaşmıştır. Yönetici bu zorluğu aştığı oranda örgütünün gelişmesini sağlayacaktır.

Hangi alanda çalışıyor olursa olsunlar yöneticilerin kendilerine bağlı örgütsel işleyiş içinde üç biçimde rol aldıkları söylenebilir. Bunlardan birincisi, örgütsel işleyişi kendi köşesinden takip eden yönetici tipidir. Pasif bir yönetimin uygulandığı bu iş ortamında yönetici, olmuş bitmiş olaylar, üretimler veya hizmetlerle ilgili raporları bilgilerle alır. Bu gruptaki yöneticilerin yönetim süreçlerinde anlama, örgütleme, yürütme ve koordinasyon boyutlarından çok kontrol boyutunda etkili oldukları söylenebilir. Bu tip yöneticiler çıkmış olan sesleri duyan, yöneten ve komutlarıyla çalışanlarına yetişmeye çalışan orkestra şefine benzetilebilir. Bu durumdaki orkestra şefinin sesle arasındaki uyumda ve orkestrasının performansında çok fazla etkili olduğu söylenemez.

Yönetimin sadece kontrol ve denetim fonksiyonuna ağırlık veren yöneticilerin genel olarak astları tarafından idare edildikleri söylenebilir. Bu tür yönetim anlayışının yer aldığı işletmelerde karşı karşıya kalınan en önemli sorun; çalışanlar için işin kendisinden çok onun sunuluşunun önemsenmesidir. Tepedeki yöneticinin, denetim fonksiyonunu ön planda tutması; çalışanlar arasında bir korkuya yol açtığı gibi, organizasyonun asıl iş konusu değil, bu işin yöneticiye nasıl sunulacağı, nasıl bilgi verileceği, yöneticinin tavrının ne olacağı gibi düşünce ve uğraşlar, çalışanların zamanını doldurur. Böyle bir organizasyonda işi ve........

© Gazete Damga