​Bazen bir mülakat, sadece sorular ve cevaplardan ibaret değildir; bir devrin kapanışını ve bir sistemin iflasını ilan eden tarihi bir vesika değeri taşıyabilir.

Paris Diderot Üniversitesi’nden Prof. Monique Chemillier-Gendreau’nun Al Majalla’ya verdiği son mülakatı okurken tam olarak bu değeri hissettim.

Karşımızda sadece bir akademisyen değil, Uluslararası Adalet Divanı’nda (UAD) İslam İşbirliği Teşkilatı adına savunma yapmış, yani adaletin mutfağından gelen bir hukuk savaşçısı var.

​Gendreau’nun tespitleri, Batı’nın "hukuk" maskesini öyle bir hızla indiriyor ki, geriye kalan tek şeyin çıplak bir güç istenci, kör bir kibir ve sistematik bir "gayrimeşruiyet" olduğunu görüyorsunuz.

​“TOPRAĞI OLMAYAN BİR HALKIN SELF-DETERMİNASYON PARADOKSU”

​Gendreau, mülakatta meselenin kalbine, 1917 Balfour Deklarasyonu’na inerek çok kritik bir ayrım yapıyor: Self-determinasyon (kendi kaderini tayin) hakkı kimindir?

Profesöre göre bu hak, kendi toprakları üzerinde yaşayan bir halkın başka bir güce karşı verdiği bağımsızlık mücadelesidir.

Oysa Siyonist proje, toprağı olmayan bir topluluğa, üzerinde başka bir halkın yaşadığı bir toprağı "vaat etmiştir."

​Bu, modern hukukun en büyük "doğum kusurudur." İsrail, başından beri uluslararası hukukun boşluklarından değil, bizzat o hukuku katleden bir iradenin ürünü olarak tasarlanmıştır.

​“İŞGAL ARTIK SADECE BİR FİİL DEĞİL, BİR SUÇ”

​Mülakatta dikkat çeken en çarpıcı teknik detay, 1949 Cenevre Sözleşmesi’ne dair yapılan analiz.

Gendreau, uzun yıllar boyunca "işgalin" sadece bir durum olarak görüldüğünü, ancak 19 Temmuz 2024’teki UAD kararının bu algıyı yıktığını vurguluyor. Artık karşımızda "geçici bir askeri durum" yok.

Gendreau’nun deyimiyle bu, "örtülü bir ilhak rejimidir." Eğer bir işgal, oradaki halkın haklarını tamamen yok ederek kalıcı bir yerleşim düzenine dönüşüyorsa, o işgalin kendisi artık hukuken bir "cürüm" haline........

© Gazete Damga