España en krissis |
«Si, claro. E como non ía estar, coa que está a caer! Por se fora pouco o da Kitchen e mais o de Koldo, Ábalos e compañía, agora temos esoutra liada de ZP e familia! Onde iremos parar?»
Sen dúbida, han de resultar uns cantos/dabondo aqueles/as de entre os, sempre moi amables lectores destas crónicas semanais, que así se manifesten á vista do epígrafe que preside as presentes liñas. E, vaia, nin que dicir ten que levan a súa razón. Mais así e todo, non vén ser ese o caso que nos ocupa. Fáganme o favor, daquela: volvan reparar un anaco no rótulo.
«España en crise»: velaí o titular que lle cabería, en efecto, ao noso texto se o obxectivo do mesmo estivese en procurar, indagar..., reflexionar arredor das temáticas citadas. No entanto, antes que «crise», o que anotamos máis arriba é «krissis». Tal que así: con «k» e dous «ss», todo consignado en lexítimo bravú-punki de seu. Desde logo, imos aló de contado coa aclaración pertinente.
Expresaban —non sei se aínda o fan– os franceses, seguindo a Metternich, aquilo de........