Cando tiña uns 14 ou 15 anos comecei a mercar en máquinas expendedoras. Xa as vira antes; o que non vira previamente era diñeiro abondo nos meus petos como para poder usalas. Cando me devolvía o cambio nunca comprobaba a volta, mentres que si o facía sempre que ía á tenda. Asumía que, ao ser unha máquina, o cambio sería correcto. Co tempo aprendín que non só se equivoca quen ten boca, senón tamén o que funciona con cables.

Das máquinas de venda automática pasamos a máquinas que nos dan un diagnóstico ou descartan unha persoa candidata a un posto de traballo, a unha bolsa de estudos ou a unha hipoteca. E tampouco nesta época en que a intelixencia artificial está á orde do día podemos garantir a infalibilidade das máquinas. De feito, intelixencia e infalibilidade son incompatibles, sexa a intelixencia artificial ou natural. Moita xente........

© Faro de Vigo