O escritor Gonzalo Celorio, na lectura do Quixote. / J. J. Guillén

Estou sentado diante da fiestra de costas á rúa. Non vexo o ceo, imaxínoo. Prefiro non ver o abandono en que se atopa López de Neira, cun pavimento que produce vergonza allea. Vai caendo paseniño, cunhas beirarrúas nun estado máis que lamentable sen que ninguén poña remedio ao longo do tempo. Cando vexo o anuncio das peonalizacións e melloras das rúas de Vigo, fágome a inxenua ilusión de que, por fin, apareza o nome da miña rúa. Decepción tras decepción ao comprobar que esta rúa céntrica, coa ponte sobre ela, non figure entre os proxectos do Concello. E vaise afundindo cada certo tempo: un parche para saír do paso e listo. Pero os impostos si que soben. Incrible esta tremenda situación que padecemos no centro da cidade.

De costas, pois, á rúa, estou a escoitar o Quinteto en mi bemol maior, K452, de Mozart.

Sempre digo que cada vez que estou baixo de moral por calquera motivo boto man do compositor salzburgués e de The Beatles para........

© Faro de Vigo