We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close
Aa Aa Aa
- A +

Kendi yurdunda mülteci çocuklar

13 34 69
18.02.2019

Gazete binasının hemen önünde, çay molasındayız. Çalışma arkadaşlarım Fırat ve Erdi bana karşı kaldırımı gösteriyor:

“Abi şu çekçek arabasını görüyor musun? İçinde biri uyuyor. Galiba seninkiler...”

Yüzümü onların gösterdiği tarafa dönüyorum. Hemen karşı köşede, bir giyim mağazının önünde, çuval bezle kaplanmış beyaz bir çekçek arabası duruyor. Fırat’ın “seninkiler” diye söz ettiği; mülteciler, biliyorum.

Hızlı adımlarla karşı kaldırıma, çekçek arabasının ön tarafına geçiyorum. Çünkü arka taraftan çuvalın içi görünmüyor.

Karşılaştığım manzara beni sarsıyor! Çuvalın içinde, atık kağıtların içinde bir çocuk uyuyor. Hani ‘bıyıkları yeni terlemiş’ derler ya, o çocuklardan. Anı kaçırmamak için hemen fotoğraflıyorum.

Şubat soğuğu yüz kesiyor, gözlerim yaşarıyor soğuktan. “Çocuk dondu, donacak” diyorum içimden. Olmadı serseri bir araba kaldırıma çıkıp çarpacak!

Derken yanımda bir başka çekçek arabası bitiveriyor. Atık kağıt işçisi bir başka çocuk bu. Karşımdaki manzarayı görünce onun benden daha çok etkilendiğini fark ediyorum. Yüzü ağlamaklı.

“Nerelisin?” diye........

© Evrensel