We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close
Aa Aa Aa
- A +

İçin aydınlığı

14 14 5
24.02.2020

İçim iyice karardığında, Ankara’dan İstanbul’ a gelirdim.

Küçük mavi bir Volkswagen’ im vardı. Ona atladığım gibi soluğu İstanbul’ da alırdım anlayacağınız…Hiç de zor değildi. Gençliğimden mi, gözüm mü daha karardı? Bilmiyordum. Her insanın kendini daha aydınlık duyumsadığı bir yeri olduğuna inandığımdan mı ne? Kişi kendisini bırakmamalı kötümserliğe. Bir yolunu bulmalı içinin kararmamasının.

Belki bu yer değiştirmekle mi sağlanır? Belki yaşamı sevdirecek bir olayla mı? Ne bileyim ben. Kendini karamsarlıktan kurtarmanın bir yolunu bulmalı işte… Çevresinde umutsuzluk saçan nice bencil kişi olsa da bulmalı bir yolunu, güzel insanlığını yaşamının…

Böyle yapardım. Ankara’da Anadolu Medeniyetleri Müzesine giderdim örneğin. Orada insanların yarattıkları arasında usul usul dolaştıkça kendime gelir gibi olurdum. Kendimden........

© Evrensel