İşçi sınıfı ve gençlik birleşince |
Son haftalarda “sınıf mücadelelerinin klasik ülkesi” Fransa kitlesel eylemlerle sarsılıyor. Bazen işçiler sokakları, meydanları dolduruyor, bazen gençler, bazen de her ikisi birden. 1 Ekim’de işçiler hazırlanan yeni bütçeye karşı gösteri yapmışlardı. Çünkü Macron iktidarının büyük sermayenin çıkarları temelinde yaptığı yeni bütçe tüm emekçi halkı ve onun gençliğini daha kötü koşullara mahkum eden saldırılar içeriyordu. 1 Ekim’de işçilerle birlikte liseli öğrenciler de aynı güne denk gelen gösterileri ile sokaklardaydı ve liseli gençlik daha iyi koşullarda eğitim almayı talep eden isteklerle eyleme geçmişti.
Liseli gençlik dökülen okul binalarının yenilenmesini, yeterli öğretmen atanmasını, eğitim koşullarının iyileştirilmesini talep ediyordu. İktidar ise halktan sızdırdığı paraları kamusal alanlara aktarmak yerine büyük sermayenin çıkarları için harcıyordu. Öğrenci gençlik işte buna isyan ediyordu. Öğrencilerin eylemlerine polis şiddetle saldırınca başta veliler ve okul yönetimleri gençleri polis şiddetinden korumak için okullarda nöbet tutmaya başladılar. Eylemler başta işçiler olmak üzere diğer emekçi kesimleri de kapsayarak genişlemeye başladı.
6 Ekim’de gençlerin eylemine, sendikaların -CGT, genel emek federasyonu- çağrısı ile işçiler ve gençlere sahip çıkan ilerici partiler de katıldılar. İşçi ve emekçi halkın ve onların gençliğinin talepleri ortaktı ve bu da birleşik eylemin zeminini olgunlaştırmıştı. Fransa seçimleri yaklaşıyor ve faşist partinin adayı Marine Le Pen kamuoyu yoklamalarına göre diğer adayların bir hayli önünde. Ancak işçi sınıfının ve gençliğin hareketlenmesi, bu hareketlenmeye diğer emekçi kesimlerin de katılma eğilimi mevcut durumu kökten değiştirme potansiyeline sahip. Le Pen’in........