İşçiler kimsesizdir. Evrensel ve birkaç medya kuruluşu haricinde; üreten, yaşamı var eden işçilerin haber olması, gündem olması ancak olağanüstü gelişmelerle mümkün olmaktadır. Toplumun üretken yaştaki kesiminin ezici çoğunluğu işçi olmasına rağmen “Dünyada işçi yokmuş gibi” davranılır. İşçilerin sendikaları milyonlarca üyeye sahiptir; işveren sendikalarının ve örgütlerinin ise birkaç yüz üyesi vardır. Ama kamuoyunda sermaye örgütlerinin sesi duyulmaktadır.

Yeni yasal düzenlemeler gündeme geldiğinde; bu yasalar doğrudan işçileri ilgilendirse de durum değişmez. Adalet Bakanlığının birkaç ay önce açıkladığı cebri icra kanunu taslağı da bunun son örneği oldu.

Cebri icra kanunu taslağı hem borçlu hem de alacaklı sıfatıyla işçileri doğrudan ilgilendiriyor. Ama işçinin alacaklı olması halinde mahrum kaldığı yoksunluklar ve eşitsizlik hiç tartışılmıyor. Daha önce yazdığımız gibi yasa taslağı işçiye alacağını unut diyor.* Hal böyle iken meseleyi sendikalar dahi gündemine almıyor.

Yasa taslağı birkaç aydır birçok etkinlikte tartışıldı tartışılmasına ama işçi alacaklarının durumu bu etkinliklerin konusu olamadı. Halbuki taslağın kendisi dahi konuyu tartışmak, işçinin hakkını savunmak isteyenler için imkan sunuyor.

Şöyle ki; Türk Ticaret Kanunu’nun 1320. maddesi........

© Evrensel