Açlık, yokluk, ölüm kalım derken her gün, sevginin, sevincin, mutluluğun sözü geçmiyor; kara tahtaya yazılan sözcüklerden.

Kim kovalıyor, kim kaçıyor; kim ne yiyor, kim ne içiyor; kim göbeğini şişirirken kimler açlıktan ölüyor? Kim kime bakmadan dönüp duruyor dünya. Açı aç, toku tok.

Çoluk çocuk, genç yaşlı binlerce ölenin üstünden asfaltlar geçecek Gazze’de. Çalgı çağanak binalar yükselecek........

© Evrensel