Kaç yılın birikmiş öfkesi! |
Fransa’da gün gün büyüyerek yüz binlere varan gösteri ve protesto eylemleri, mücadele geleneğiyle öne çıkan bu ülkenin sınırları ötesini de etkileyerek, söz uygunsa tetikte bekleyen gençlik kitlelerinin mücadeleye cüret eden kesimlerinin Belçika, İtalya, İspanya, Yunanistan ve Tunus gibi ülkelerde de sokaklara ve alanlara çıkmasına yol açtı. Arnavutluk’ta ise bir aya yakın süredir genç kuşaklardan binlerce kişi Tiran başta olmak üzere çeşitli kentlerde hükümete karşı eylemdeydi. Paris’te başlayıp Fransa’ya yayılan ve 17-18 Ekim itibarıyla 800 bin ila 1 milyon arasında değişen kitlesellik kazanan eylemler lise-üniversite gençliği, işsiz genç kalabalıklar, öğrenci aileleri, çiftçiler ve bir süre sonra olmak üzere ‘Sarı Yelekliler’ olarak tanımlanan işçilerin katılmasıyla halk eylemleri karakteri göstermesine rağmen, tekel basını ve mali sermaye yetiştirmesi Macron ve başbakanı tarafından “vandal hareketi” olarak aşağılanmak isteniyor. Eylemleri bastırmak üzere sokağa çıkarılan jandarma birlikleriyle polis kuvvetlerinin şiddetini, toplamında 8 bini aşan gözaltıları, sabotör istihbaratçıların marifetlerini ancak böyle savunabilir, ama bu bir korkunun da göstergesidir.
Burjuvazi ve emperyalist şefler uzun gericilik döneminin avantajlarını fazlasıyla kullanma olanağı buldular. Bu dönemin, sömürülen sınıf ve ezilenlerin genç kuşaklarının enerjisini yüklenmiş ve neredeyse Avrupa’nın tüm ülkelerine yayılan yeni bir direniş hareketiyle kapitalistlerin huzurunu bozacak ve onları endişeye sevkedecek şekilde, halk yararına bir kırılmaya uğrayıp uğramayacağı henüz netlik kazanmadı. Ne ki, Trump’ın ta ABD’den müdahale gereksinimi duyması ve Fransa’nın göçmenler tarafından ele geçirilmekte olduğunu ileri sürerek kapıların kapatılmasını istemesi, tarihten bihaber olması önemsenmese dahi,........