Ahmet Minguzzi’nin annesi Yasemin Minguzzi, Narin Güran’ın babası Arif Güran’ı ziyaret etti.

Bir gün sonra Rojin Kabaiş’in babası Nizamettin Kabaiş de aynı kapıdan geçti.

İlk bakışta bir ziyaret.

Ama aslında bundan daha fazlası.

Üç aileyi aynı yere getiren şey aynıydı.

Bazı acılar, birbirini uzaktan tanır.

Aynı mahkeme koridorlarından geçmiştir.

Aynı savcılık kapılarında beklemiştir.

Aynı soruyu defalarca sormuştur.

Bu nedenle Yasemin Minguzzi’nin ziyareti yalnızca bir nezaket ziyareti değildi.

Acısını içine kapatmak yerine, başka acıların yanına gitme cesareti.

Kendi evladının yokluğuyla yaşarken, başka bir babanın yükünü hafifletmeye çalışma inceliği.

Çünkü evlat acısı insanı içine de kapatabilir.

Dünyaya küstürebilir.

Sessizliğe çekebilir.

Ama Yasemin Minguzzi başka bir yol seçti.

Acısını sadece kendi evinin içinde tutmadı.

Onu bir vicdan........

© Ensonhaber