Nusaybin'de sınırı geçerek YPG'ye yardıma koşan yüzlerce insanın görüntüsü ülkeyi yönetenler için bir ders olmalıdır.

Bu tablo, o insanların ne ve neye mensubiyet duyduklarını, bayrağımıza yapılan saldırı ise yaşadıkları ülkenin değerlerine ne kadar yabancılaştıklarını, ne kadar hınç duyduklarını gösterir.

AKP çeyrek asırdır iktidarda, istese doğru bir siyasetle bu tabloyu tersine çevirebilirdi. Ama yandaşı doyurmak için Kamu ihale kanununu değiştirmek ve Atatürk'ü silmek için gösterdiği çabanın yüzde birini bu hayati meseleye ayırmadı. Çünkü birinci öncelik her zaman yasaları atlayarak pastayı yemekti.

Etnik hareketlerin çoğu onlara öncülük eden kadroların peşinde gider. Kitle düşünmez,itaat eder, düşünenler onları politize eden, yazar-çizer, siyasetçi, akademisyenlerden oluşan kadrolardır. Bunların içinde mebzul miktarda da dışarıdan beslenen veya tarihi düşmanlığını etnik gruplar üzerinden tatmin etmeye çalışan çevreler vardır. Mesela bu ülkede etnikçiler ile Ermeniciler kol koladır. Ağrı isyanı bir Kürt-Ermeni örgütü olan HOYBUN'u eseridir.

Mustafa Kemal düşmanlığı daha çok kapatılan tarikat erbabının topluma enjekte ettiği,genellikle yalan ve abartılardan oluşan bir düşmanlıktır. Mustafa Kemal'de herkes gibi bir fanidir, her tarihi şahsiyet gibi onunda hataları vardır. Ancak bu ülkeyi -tek dişi kalmış canavarın- ağzından alan da onun kumandanlığı ve dehasıdır. Tarihi şahsiyetler, kendi dönemlerinin sosyal, ekonomik,siyasi şartlarında değerlendirilmedikçe onlar hakkında doğru hükümlere varmak mümkün değildir.

Mustafa Kemal'in anlaşılmasına engel olan ikinci grup ise kendi ideolojilerini onun itibarı ve karizması üzerinden servis eden çevrelerdir.Dinle, milli değerlerle problemlerini Onun adını kullanarak topluma dayatmışlardır. Atatürk'e en büyük kötülük onu istismar eden sözde Atatürkçü çevrelerden gelmiştir.Onunla toplum arasına girerek onun doğru olarak anlaşılmasını........

© Enpolitik