1977’nin yazıydı… Brüksel Büyükelçiliği’nden Zürih’e uçmak üzere diplomatik pasaportumu elime aldığımda, aklımda sadece “gizemli görev” vardı. Sulhi Dişlioğlu’nun selamını iletmek, Prof. Dr. Gazi Yaşargil’le tanışmak… Ne var ki önümde, hayatı tam anlamıyla bir destan olan bir insan duruyordu.

Zürih’in soğuk yaz akşamında beni karşılayan Yaşargil, mikrocerrahi dehasını konuşturmadan önce sımsıkı bir bakışla “Ne için geldin?” diye sormuştu. O an anladım: Kendisi sadece bir beyin cerrahı değil, aslında kırılgan bir vatansızlık öyküsünün de kahramanıydı.

1925’te Lice’de doğmuştu. Kürt isyancılar elinden küçük bir çocukken kurtulmuş, ancak 1111 sayılı kanunla vatansız kalmıştı. “Haymatlos” olmuş, yani vatansız… Oysa Türkoğlu Türkmeni’ydi; Beypazarı’nın gururuydu. Türkiye onu ne askerliğini yapmadığı gerekçesiyle ne de bilginin evrenselliği karşısında hakkıyla........

© ENP Haber