15 Haziran 1993, Azerbaycan’ın tarihine “Milli Kurtuluş Günü” olarak kazındı. Osmanlı’nın son dönemini hatırlatan o yıl, Anadolu’nun işgali neyse, 1992–1993 yılları arasında Azerbaycan’ın başına gelen de oydu: Ülke birden fazla cephede paramparça olmuş, yönetim tamamen çökme noktasına gelmişti. İşte tam bu karanlık günlerde, Türkiye’nin Mustafa Kemal Atatürk’ü nasıl ayağa kaldırdıysa, Azerbaycan’ın da Ulu Önderi Haydar Aliyev, rahmetli Abulfaz Elçibey’i (Aliyev’i) darbecilerin ölüm pençesinden kurtardı.

O dönemde harita, Azerbaycan’ı birkaç parçaya bölünmüş gösteriyordu. Devlet otoritesi fiilen yoktu. Elçibey’in en yakın çevresinde bile “darbecilik” kapışmış, ulusun geleceğini satacak kadar ileri gitmişlerdi:

Güney’de, İran ve Rusya destekli sözde “Talış Cumhuriyeti”ni kurmaya hazırlanan Elikram Hümbətov;

Kuzeybatı’da Rusya destekli millî bölücülük hareketleri;

Gence’de, ordunun önemli isimlerinden Suret Huseynov’un organize ettiği darbe girişimi;

İçişleri’nde, darbelere göz yuman Halk Cephesi kurucularından İsgender Hamidov;

Savunma Bakanlığı’nda, rahmetli Elçibey’in ödüllendirdiği Rəhim Gaziyev;

Meclis’te, Musavat Partisi lideri İsa Gambar’ın gücü arkasına alarak........

© ENP Haber