Sinpaş Holding Yönetim Kurulu Başkanı Avni Çelik, ‘sanayi şirketlerinin’ durumunu vurgulamak için Anadolu irfanından türemiş iki özlü sözü hatırlattı. Çelik, “Babam cennet mekan ‘oğlum öküzümüz yakışıklı olsun varsın çifte gitmesin’ derdi. Biz de gayrimenkulde işlerimiz gelişip büyüdükten sonra daha da büyümek istedik ve sanayi yatırımları yaptık. Şimdi ‘sanayide öküzümüz yakışıklı’ ama ‘sanayi tarafında bir keçiboynuzu çiğniyor muyuz, çiğnemiyor muyuz? Sormak lazım. Oradan pek de bir şey gelmiyor, 2026 hedef konsolide gelir tablomuz 4 milyar doları gösteriyor’ onun içinde seramik var mıdır yok mudur? Bilmiyorum. Gayrimenkul her zaman amiral gemimiz olmaya devam etti” dedi. Bu sözlerden ilki ‘bir işle kârlılığından ziyade itibarı için iştigal etmeyi’, ikincisi ise (bir dirhem bal için keçiboynuzu çiğnemek) ‘verimi az, zahmeti çok işleri’ ifade ediyor. Avni Çelik bu sözleri, Düzce Belediye Başkanı Dr. Faruk Özlü’nün davetiyle geçtiğimiz Cuma aksamı İstanbul’da düzenlenen ‘siyaset dışı sohbetler toplantısında’ yaptı. Eski sanayi ve teknoloji bakanı da olan Dr. Faruk Özlü, Divan Otel’deki toplantıyı açarken, “Avni Bey, biz arada bir iş insanlarımızla toplanıyoruz ve başarılı iş insanımızın anlatacaklarını dinliyoruz, sohbetler ediyoruz” dedi. Başkan Özlü, daha önce de Fuat Tosyalı, Murat Özyeğin, Bülent Eczacıbaşı, Ebru Özdemir, Osman Okyay, Murat Yalçıntaş, Ahmet Eren, eski başbakan Binali Yıldırım gibi çok değerli isimleri konuk ettiklerini vurguladıktan sonra sözü Sinpaş Holding Yönetim Kurulu Başkanı Avni Çelik’e bıraktı. 

Eski sanayi ve teknoloji bakanı da olan, Düzce Belediye Başkanı Dr. Faruk Özlü'nün davetiyle daha önce pek çok başarılı iş insanının katıldığı 'Siyaset Dışı Sohbetler'in bu kez konuğu Sinpaş Holding YKB Avni Çelik (soldan dördüncü) oldu.

 ‘Babam ölünce meslek lisesine gittim’

Sinpaş Holding Yönetim Kurulu Başkanı Avni Çelik, babasının kendisi 14 yaşındayken vefat ettiğini belirterek şöyle başladı anlatmaya: “Babam benim doktor kardeşimin eczacı olmasını isterdi. Ben reçete yazacaktım biraderim paraları toplayacaktı. Ancak bir Mayıs sabahı ki ertesi gün kurban bayramıydı ve babamız vefat etti. Babam kumaş satan bir tacirdi. 1960 darbesinin olumsuz etkilerini yaşarken de rahmetli olunca ailece zor durumda kaldık. O gün anneme ‘Anne merak etme ben ortaokulu bitirip endüstri meslek lisesine gideceğim, meslek sahibi olup inşallah evimizi geçindireceğim’ dedim. Ortaokulu bitirince de (ertesi yıl) endüstri meslek lisesi torna tesviye bölümüne girdim. Ancak kendimi geliştirmek istiyordum. Üniversite sınavları geldiğinde dört üniversitenin sınavlarına girdim hepsini de kazandım. Gece okuma imkânı olanı seçtim ki gündüz çalışıp gece okuyabileyim. Ankara’da üniversiteye başladım aynı anda bir alüminyum doğrama atölyesine girdim. Yine de çok renkli üniversite hayatım oldu. 1967 kuşağı (gençliği) olarak çok bağırdık, yazdık, çizdik, kızdık, döktük, dövüldük, dövdük. Üniversitede ilk ilk dersimiz makine bilgisiydi ve sınıfa bir heybet girdi Prof. Dr. Necmettin Erbakan. Mukavemet dersimize de (9 yıl yönetim kurulu üyemiz oldu) Ekrem Pakdemirli geliyordu. Allah rahmet eylesin matematik dehasıydı.

 İlk projemiz........

© Ekonomim