Orhan Diren benden dört yaş küçüktü. Tokat’da Gazi Osman Paşa Lisesi’nde okuduğumuz yıllarda Behzat Caddesi ve Bey Sokağı’ndaki işyerlerinden tanıyordum. Bizim gibi yoksul köylerden kopup gelenler için “rol modeli” bir ailenin çocuğuydu. Babası Vasfi Diren ve yakın arkadaşı Dr. Ömer Balakbabalar’ı, o dönemde Sulu Sokak’ta küçük bir dükkanda Tozanlı Gazetesi’ni çıkan amcaları Necati Diren’i hepimiz bilirdik.

Ülkemizde “üretim sorunlarını” sevda edindiğimizde de Kazova, Niksar Ovası, Erbaa Ovası, Artova, Gökdere Vadisi gibi toprak varlıklarındaki ürünleri değerlendirenler de o aile oldu.

Gözleyebildiğim kadarıyla Diren ailesinin yöreye katkılarını beş başlıkta toplayabiliriz: Birincisi, yöre insanının hassas olduğu alanlarda aşırı değerlendirme yapmak isteyenlerin önünde her zaman engel oluşturdular; birlik, dirlik ve düzenin bozmasına fırsat vermemeyi sosyal sorumluluk bağlamında önemsediler. İkincisi, yöre topraklarında yetişen ürünleri değerlendirerek tarımsal alanda geçimlik aile işletmelerinin piyasaya açılmasına vesile oldular. Üçüncüsü, işlerini yerelden ülke geneline, bir ölçüde de olsa küresele taşıdılar. Dördüncüsü, sosyal sorumluluk bağlamında siyasette ve sivil toplum örgütlenmelerinde yapıcı etkileriyle rol modeli oluşturdular. Beşincisi, tohum, fide, fidan, hayvan yetiştirme konusunda örnek işletmeler kurarak yöre topraklarında ürün desenini zenginleştirdiler.

Toplumun hassasiyetleri

Diren ailesi ve aile geleneğini sürdüren bir insan olan Orhan Diren’i sonsuzluğa uğurlarken üzerinde durulması gereken hususlardan birini Abraham Kuyper’in “alan teorisi” ile açıklayabiliriz: Teoriye göre toplum aile, devlet, eğitim,........

© Ekonomim