İnsan doğar, yaşar ve ölür… Her insan güzel bir yaşam umuduyla, sağlıklı bir şekilde hayatına devam etmek ister. Anne, babalar da bu dünyadan göçüp giderken, geride kalan çocuklarının sağlıklı bir birey olarak kimseye muhtaç olmadan yaşamasını diler.

Ne yazık ki bazılarımız için hayat hiç adil değil. Özellikle engelli doğan ve engelli bireyler için yaşam zor olabiliyor. Ekonomik sıkıntılar da eklenince bakım, sağlık, eğitim ve tedavi masrafları da artıyor. Ailenin geliri yeterli değilse, zor günler tüm haneyi etkiliyor.

Engelli bireyin ve ailenin yaşam mücadelesi

Yaklaşık 40 yıl önceydi. Rahmetli dayımın eşinin engelli bir kız kardeşi vardı. Konuşamıyor, yürüyemiyor, yemeğini yiyemiyordu. Her ihtiyacı için ailesine muhtaçtı. Sürekli yatalak bir halde ve yaşı 40’ı geçmişti. Aile yoksuldu ve sadece baba,  ek işlere giderek evin geçimini sağlıyordu.

Ev, kendilerine aitti.7-8 nüfus ve kimse çalışmıyordu. Çocuk gözümle gözlemlediğim ve o dönemde aklımda kalan, ne zor bir yaşamları olduğuydu. Bir baba düşünün;  7-8 nüfusa bakmak zorundaydı ve çocuğun biri engelliydi. O zamanlar, hiçbir devlet desteği de yoktu. Yıllar sonra haber aldığımda ise kardeşler evlenip yuvadan ayrılmış. Anne baba da vefat edince, engelli kız çocuğu bakım evine verilmiş ve orada da hayata gözlerini yummuş.

Hanedeki gelir engellinin bakım masrafına yetmiyor

Üniversite yıllarımda bir başka tanıdığım; evlenince çocuğu engelli doğuyor ve işten ayrılmak durumunda kalıyor. Yaşamını yatalak haldeki engelli kızının, bakımına adıyor. Onu her gördüğümde, gözyaşı durmuyordu. Kaygısı şuydu:........

© Ekonomim