İşverenin disiplin yetkisi kapsamında uygulayabildiği ücret kesme cezası, işçinin temel geçim kaynağı olan ücret nedeniyle sıkı kurallara bağlanıyor. Cezanın önceden belirlenmiş olması, işçiye gerekçeli bildirim yapılması ve kesintinin iki gündelik sınırını aşmaması gerekiyor.

           Ücret kesme cezası, işverenin yönetim ve disiplin yetkisi kapsamında başvurabileceği, ancak işçinin temel geçim kaynağı olan ücrete doğrudan müdahale ettiği için bu yetkinin keyfi şekilde kullanılmasını önlemek amacıyla çeşitli şekil ve esas şartları öngörülmüştür.

İş ilişkisi, işçinin iş görme borcu ile işverenin ücret ödeme borcunun karşılıklılığına dayanmaktadır. Bununla birlikte işveren, iş organizasyonunu kurma ve işyerindeki düzeni sağlama amacıyla yönetim hakkına sahiptir. Disiplin yaptırımları bu hakkın görünüm biçimlerinden biri olmakla beraber, ücret kesme cezası diğer yaptırımlardan ayrılmaktadır.

Zira, ücret yalnızca yapılan işin karşılığı değil, işçinin ve ailesinin yaşamını sürdürmesini sağlayan temel ekonomik değerdir. Bu nedenle kanun koyucu, ücret üzerinde cezalandırma amacıyla tasarrufta bulunulmasını işverenin sınırsız takdirine bırakmamıştır.

Ücret kesme cezasının dayanağı

Ücret kesme cezasının temel dayanağı 4857 sayılı İş Kanunu’nun 38’nci maddesi oluşturmaktadır. Düzenleme, disiplin amacıyla işçi ücretinden yapılan kesintiyi konu almaktadır. Vergi ve sosyal güvenlik primi gibi kanuni kesintiler, avans mahsubu, nafaka veya icra kesintileri ile işverene verilen zararın tazmini bu kurumla aynı nitelikte olmayıp, her birinin kendi hukuki dayanağı ve sınırları içinde değerlendirilmesi gerekmektedir. Özellikle işçinin verdiği zararın veya sehven yapılan fazla ödemenin tek taraflı biçimde “ceza” adı altında ücretten düşülmesi, 38’nci madde kapsamına girmemektedir.

 Ücret kesme cezasının uygulanma şartları

Cezanın sebebinin önceden belirlenmiş olması

İşveren, toplu iş sözleşmesi, iş sözleşmesi, personel yönetmeliği veya........

© Ekonomim