İsteniyor ki vatandaş ne döviz alsın, ne altın. Yastık altı diye tabir edilen eldeki altın ve dövizler de getirilsin ve ekonomiye kazandırılsın.

Ama bu bir türlü mümkün olmuyor ve bunu gerçekleştirmenin mümkün olmadığı da bir türlü görülemiyor ve neredeyse alışkanlık oldu, birkaç yılda bir vatandaşın altın ve dövizini “ekonomiye kazandırma paketi” açılıyor.

Oysa Türk kadını kolunda bilezik, boynunda kolye, kulağında küpe olarak hem takı olarak taşıdığı, hem bir güvence olarak gördüğü altınını değil vermek “koklatmaz” bile!

Bakıldı kimsenin altınını vereceği yok, önce talebi kısalım denildi ve altın ithalatına sınırlama getirildi.

Ama yine olmadı, altın talebi durmuyor ve fiyatlar sürekli artıyor, şimdi yeni kısıtlamalar gündemde. Artık nakit parayla altın alınamayacak. Çok muhtemeldir ki bu düzenlemeyi yeni adımlar izleyecek. Sektörü iyi bilenlerin ifadesiyle belki bir süre sonra altından elde edilen kazancın vergilendirilmesi gündeme gelecek.

Peki niye böyle bir adım atılıyor?

Tamam, altın alımı biraz azalsın isteniyor da, asıl sorun ne?

Vatandaş altın almaya niye bu kadar hevesli?

Vatandaş elindeki paranın enflasyon karşısında eriyip gitmesini önleyecek başka bir finansal........

© Ekonomim