ÇUHA (ŞİİR)

‘’umur-ı mülkiyede müstahdem olacak memurlara mahreç olmak üzere’’

açılmış mektepte ben, leyli denirmiş, parasız yatılı.

Lisan-ı Rumi ve Lisan-ı Bulgari dersleri kaldırıldı.

Artık o topraklar başkalarının vatanı.

Koğuşumda demirden dolap, yırtık pabuçlar ve jilet kâğıtları.

Usturamın ucunda altın bir güvercin.

Kirli ayıptır eski değil.

Bitmiş yılların ardından sesleniyorum sana

Yeşil çuhalı üstenci masaların gücü istihkak bir kalem

yeteri kadar imza ile buyrultulardan gelir.

petite bourgeois, siyah jaketatay ve Fransızca.

Tüneller sessiz ve derinden kazılır kalabalıklardan

kendisi için sınıfa.

Önce yapalım, sonra bakalım.

Umduğumu bulamadım hâlâ…

Resim. Cihat Burak


© Ek Dergi