Hasta Çocuk (Şiir) |
ÇOCUK.
Ah anne, alnıma koyuver elini!
Ah anne, anneciğim, neredeyim ben şimdi?
Neden bu oda böyle kasvetli ve kocaman?
Neden ben böyle geç saatlere dek uyuyamam?
ANNE.
Korkma sakın: gece durgun.
Sana kötülük edecek hiçbir şey yok burada –
Bütün şehri aydınlatan lambalardan başka,
Ve senden başka tek çocuk yok uyumayan.
ÇOCUK.
Anne, anneciğim, kulağıma fısılda,
Bazı şeyler öyle büyük ve yakın,
Bazıları ise öyle küçük ve çok uzak,
Anlatamadığım bir korkum var,
Ne yaptım ben, ve neden korkuyorum,
Ve sen, sevgili annem, neden ağlıyorsun?
ANNE.
Şehrin dışından, sesler geliyor
Bin şükür o merhametli Tanrı’ya, arabalar geliyor!
Bir iki saat daha, ve Tanrı ne merhametli,
Gün masmavi doğacak panjurlarda,
İşte o an tatlı tatlı uykuya dalacak benim yavrum da,
Ve rüyasında görecek kuşlarla koyun dolu tepeleri.
(Çeviri: Mustafa Seyfi)