Çekirdek Kabuğu |
Dünya yuvarlaktır, okyanuslar kocamandır ve milyarlarca insan vardır. Düşünsene 63 milyon galaksi var ve sen 200 milyar gezegenin bulunduğu bir galaksidesin sadece…
İnsan uzun bir süre boyunca hayal ettiği durumlara gerçekten sahip olunca bazen bu his yeterli gelmiyor sanırım. Sorun değer bilmeyen bir varlık olmamız mı? Yoksa hayallerimizden mi emin değiliz? Hayal olarak adlandırdığımız şeyler ne? Hedef demek daha mı sahici geliyor sahi? Hayal değil hedef diyebilmek ve bu doğrultuda düşünebilmek, kişiyi özgürleştirir mi? İnsan soru sormadan kendini tanıyabilir mi? Ve daha nicesi…
Hayallere geri dönelim; kurduğumuz hayalleri gerçekleştirmek bize çok mu imkânsız geliyor acaba diye düşünüyorum bazen. Yani neden hayal ettiklerimiz gerçeğimiz olduğunda, bu bile bizi memnun etmiyor. Bazen aynaya bakıp sadece “daha ne istiyorsun” diye bağırası geliyor insanın kendi suratına doğru, bütün ses duvarlarını aşarak, öyle bir şiddette. Soruyu mu yanlış soruyoruz, cevaplar mı yok bilmiyorum. İnsan bir an durup düşünmeli neleri gerçekleştirdiğini bu hayatta. Neden farkına varamıyoruz? Bize kendimizle gurur duymayı neden öğretmediler? Bu da öğrenecek bir şey değil miydi matematikle beraber? Niçin sadece şikâyet ediyoruz? Elde ettiklerimizin, başardıklarımızın ve gerçekleştirdiğimiz şeyleri neden unutuyoruz…
Bunları yazarken elbette kendimden yola çıktım. Bir süredir o kadar fazla şikâyet ettiğimi fark ettim ki her şeyden, yani düşünsene hayatın istediğin doğrultuda ilerliyor ve sen en ufak bir olumsuz durumla karşılaştığında hemen bu probleme yoğunlaşıyorsun. Yahu neden yapıyorsun bunu kendine? Hani senin en büyük hayalin buydu! Neden gerçekleştirdiğin şeyleri, kolay elde etmişsin gibi görmezden gelip kendine bir teşekkürü bile çok görüyorsun. Evet duyuyorum, bazen hepimizi duyuyorum biliyor musunuz? Çoğumuz aynı problemlerle boğuşuyoruz, yani bazı şanslı azınlığın umurunda olmayan........