Η Χριστουγεννιάτικη Ανακωχή του 1914 |
Τα Χριστούγεννα του 1914 ήταν τόσο παράξενα, ώστε πολλοί νομίζουν ότι δεν συνέβησαν ποτέ. Οτι ήταν μόνο ένας ευσεβής πόθος που δεν είχε καμία σχέση με την πραγματικότητα.
Τον Δεκέμβριο του 1914 ο πόλεμος, που υποτίθεται ότι θα τελείωνε μέχρι τα Χριστούγεννα, ήταν πλέον φανερό ότι δεν θα τελείωνε σύντομα. Και τα δύο στρατόπεδα δεν πέτυχαν τη γρήγορη νίκη που ήθελαν. Το μέτωπο στη Φλάνδρα και στη βόρεια Γαλλία είχε σταθεροποιηθεί σε μια συνεχόμενη γραμμή χαρακωμάτων μήκους εκατοντάδων χιλιομέτρων. Η ζωή στα χαρακώματα, εφιαλτική. Νερό, λάσπη, αρουραίοι, ψείρες, υγρασία, κρύο και βέβαια, ο διαρκής κίνδυνος από οβίδες και ελεύθερους σκοπευτές. Η καθημερινότητα των στρατιωτών, μια μονότονη εναλλαγή αγωνίας και ανίας και ανάμεσα στα δύο ο θάνατος. Κι όμως, μέσα σε αυτή την κόλαση, υπήρχαν ακόμη κάποιες ρωγμές ανθρωπιάς.
Στους πιο ήσυχους τομείς του μετώπου, γεννιέται καμιά φορά μια άτυπη στάση που λέει ψιθυριστά «ζήσε και άσε τον άλλον να ζήσει». Σιωπηρές συμφωνίες να μην ανοίγεται πυρ σε ορισμένες ώρες της ημέρας, να αφήνεται ένα περιθώριο για τις απαραίτητες δουλειές των χαρακωμάτων, ακόμη και για να θάβουν οι δυο πλευρές τους νεκρούς τους.
Πολλοί Γερμανοί στρατιώτες μιλούσαν λίγα αγγλικά,........