Στην καρδιά του σκότους |
Η παραφροσύνη και η ωμότητα του πολέμου των Τραμπ και Νετανιάχου κατά του Ιράν θυμίζουν μια σκηνή όπου ο Τζόζεφ Κόνραντ στην «Καρδιά του σκότους» βάζει τον πρωταγωνιστή του, Τσάρλι Μάρλοου, να αφηγείται: «…Μια φορά συναντήσαμε ένα πολεμικό πλοίο αγκυροβολημένο στα ανοιχτά των ακτών. Δεν υπήρχε καν καλύβα εκεί, και βομβάρδιζαν τη θαμνώδη περιοχή. […] Να το, στην άδεια απεραντοσύνη της γης, του ουρανού και του νερού: ακατανόητο, να πυροβολούν μια ήπειρο. Μπαμ! […] Υπήρχε κάτι παράλογο σε όλο αυτό, μια αίσθηση ζοφερής φάρσας σε αυτό το θέαμα, που δεν διαλύθηκε όταν κάποιος από το πλήρωμα με διαβεβαίωσε σοβαρά ότι υπήρχε ένας καταυλισμός ιθαγενών (τους αποκαλούσε εχθρούς!) κρυμμένος κάπου εκεί».
Οι δύο πολέμαρχοι του πλανήτη εξαπέλυσαν έναν ολέθριο πόλεμο, όχι λιγότερο ανορθολογικό από αυτόν που διεξήγαγε το πλοίο των Γάλλων αποικιοκρατών βομβαρδίζοντας τυφλά θάμνους. Ο παραλογισμός και η βαρβαρότητα του ιμπεριαλισμού που περιγράφει ο Κόνραντ αναπαράγονται στον σημερινό πόλεμο.
Βομβαρδίζουν ό,τι ορίζουν ως θεμιτό στόχο για την κατατρόπωση του εχθρού που κάθε φορά εφευρίσκουν και (παρά τα προηγμένα τεχνολογικά τους όπλα) σκοτώνουν αδιάκριτα ανθρώπους. Επικαλούνται την κάθε είδους υπεροχή τη δική τους και του φονικού «πολιτισμού» τους, με τον Τραμπ να κάνει αδιανόητες δηλώσεις πως «θα τους στείλουμε πίσω στη Λίθινη Εποχή, εκεί όπου ανήκουν» ή πως «ένας ολόκληρος πολιτισμός θα πεθάνει». Αρπαγες και εκμεταλλευτές που διαφημίζουν πως «εκπολιτίζουν και εκδημοκρατίζουν άγριους» και κερδίζουν μυθικές περιουσίες χρησιμοποιώντας απερίγραπτη βία και τρομοκρατία.
Σαν τον διαταραγμένο Κουρτς του μυθιστορήματος (από το οποίο ο Κόπολα εμπνεύστηκε το «Αποκάλυψη Τώρα»), μας αποκαλύπτουν για ακόμη μια φορά τη σκοτεινή πλευρά της απληστίας και της ηθικής κατάπτωσης.