Το ζυγίζει... |
Κάθε άλλο παρά δεδομένη είναι πια η εξάντληση της τετραετίας – πόσο μάλλον όταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης βλέπει άμεσους συνεργάτες του να του ζητούν να το ξανασκεφτεί. Για να δούμε όμως πρώτα τα δεδομένα.
Η επίκληση του πολέμου ως λόγου για πολιτική σταθερότητα έπαψε να ισχύει αφ’ ης στιγμής τα δύο εμπόλεμα μέρη κατέληξαν σε εκεχειρία – και ευχή όλης της υφηλίου είναι να μην πισωγυρίσουμε. Αρα παράθυρο ανοιχτό για τον πρωθυπουργό…
Από την άλλη όμως υπάρχει μια σειρά από ορόσημα που πρέπει να εκπληρωθούν από αυτή την κυβέρνηση. Και πρώτα απ’ όλα, ο καθορισμός της ηγεσίας της Δικαιοσύνης στα τέλη Ιουνίου: η επιλογή αυτή είναι απολύτως κρίσιμη δεδομένων των φακέλων που παραμένουν ανοιχτοί. (Ο τρόπος με τον οποίο χειρίστηκε ο Αρειος Πάγος το σκάνδαλο των υποκλοπών είναι μόνο ένα, αλλά χαρακτηριστικό, παράδειγμα.)
Αλλά δεν είναι και ο μόνος λόγος. Η χώρα έχει ακόμα λαμβάνειν 11 δισ. σε επιχορηγήσεις και δάνεια από το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας με προαπαιτούμενα ώς τον Σεπτέμβριο 177 «μεταρρυθμίσεις» και έργα. Εξ ου και το έντονο ενδιαφέρον του μεγάλου κεφαλαίου για σταθερότητα αν όχι μέχρι το τέλος της χρονιάς, τουλάχιστον ώς τον Οκτώβριο. Το διεμήνυσε άλλωστε ο εκπρόσωπός του Γιάννης Στουρνάρας (με δήλωσή του στην «Καθημερινή» την Κυριακή): «Για ποιο λόγο να τις επισπεύσουμε;» διερωτήθηκε χαρακτηριστικά για το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών, στέλνοντας το μήνυμα στους... Μαξιμιανούς που έχουν αμφιβολίες.
Αν μάλιστα το καλοκαίρι περάσει χωρίς μεγάλες φωτιές, η Διεθνής Εκθεση Θεσσαλονίκης μπορεί να γίνει εφαλτήριο της κυβερνητικής αντεπίθεσης με μια εμβληματική εξαγγελία (αν φυσικά το ταμείο την επιτρέπει).
Στην πραγματικότητα ο Κυρ. Μητσοτάκης έναν λόγο έχει για να πάει σε εκλογές: ότι τα πράγματα μπορεί να γίνουν χειρότερα για εκείνον μερικούς μήνες μετά εξαιτίας μάλιστα παραγόντων που δεν ελέγχει (Ευρωπαϊκή Εισαγγελία - ΟΠΕΚΕΠΕ, διαθέσεις Ντίλιαν, δίκη Τεμπών). Είναι, βλέπετε, που διαπιστώνει την κατάσταση της προοδευτικής αντιπολίτευσης και παίρνει ιδέες, αν όχι ελπίδες...