Το τσιγάρο της Ρουμπίνας |
Ο ήχος που ακούγεται τις πρώτες ημέρες του καινούργιου χρόνου είναι ο ξερός, κοφτός θόρυβος που αφήνουν τα σπιρούνια των καουμπόηδων του κόσμου. Και ο οξύς, φιδίσιος ήχος από το πλατάγισμα του μαστιγίου του πειθαναγκασμού που διαχέεται απειλητικός πάνω από τους ουρανούς της Οικουμένης.
Οι Πέρσες, μου αρέσει το όνομα, γίνονται πιο κοντινοί, συγγενείς της δικής μας ιστορικής διαχρονίας. «Baraye», ακούω τον τίτλο του τραγουδιού του Σερβίν Χατζιπούρ, του Πέρση τραγουδιστή που έγινε σύνθημα στα χείλη των εξεγερμένων Περσών/Ιρανών, τότε που σκοτώθηκε η Αμινί. Οι στίχοι πύρινοι, ένας λαός πλήρωνε ακριβά την αγάπη του για την ομορφιά, τον έρωτα, την εθνική του........