We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close
Aa Aa Aa
- A +

Yakup Karbuz yazdı: Neşesi kaçmış hayattan yoruldum en çok!

1 1 5
18.05.2022

Neşesi kaçmış hayattan yoruldum en çok!

Yürümek istiyorum. Uzun, uzun bir yürüyüş olmalı. Ne varsa içimde darmadağınık duran kaybolsun diye yürümeliyim.

Dizeler düşmeli yerlere ve öyle çok ağlamalıyım ki temizlenmeli içim.

Bozkırlar ortasındayım. Buraya gelmek için ne çok acılar biriktirdim biliyor musun? Ne çok sarhoşluk…

“…Gerçekte birbirlerine söylemek istedikleri cümleler asla kurulamıyordu, bir cümle kurulmuş olsa dahi asla yolunu bulamıyordu…” /Ayşegül Devecioğlu/Anatomi Dersi

Gerçekten bozkır ortasındayım. Edebi bir cümle kurmak için yazmadım. İnsanlar süslü cümleler kurmaya çalıştığımı sanıyor. Evet, severim yakışıklı sözleri ama içimden akıyor böylesi ne yapabilirim. Herkese dert anlatmaktan kendimi anlatmaya vakit kalmıyor nicedir. “Ne çok şey biliyorsunuz” demek geliyor bazen karşımda ileri geri konuşan tiplere. Ne çok şey.

Bom boş cümleleri arka arkaya sıralayıp zavallı yalnızlıklarını daha da çoğalttıklarının farkında değiller. Aman be, neyse ne. Ergenliğimde bıraktım başkalarını. İçimdeki kalabalık bana yetiyor. Fazlasıyla yorgunum içimi kemiren cümle ve seslerle.

“İçimi kemirmek” Ne kadar doğru bir tanımlama. Ne gün ışığı, ne yağmur, ne yeni ezgiler kurtarmaya yetmiyor beni. Kurtulmak isteyen varmış gibi..

Ve fakat özlüyorum.

Şiir dolu gecelerimizi, saf aşklarımızı, öğrenci evlerini. Büyük ideallerimizi.

Ne kadar sefiliz şimdi.

Bozkır kokusunu sevdiğimi fark ediyorum. Ve büyüleyici gecelerini…Rüzgarını….Tablo gibi dağları, ırmakları….Aşıkların neden bu coğrafyadan çıktığını anlıyorum. Ne kadar büyüleyici, kederli ve sevinçli bir coğrafya…

“Elindeki tek gözlü iğneyi göstererek “Dünya işte bu iğne deliğidir”, demiş. “Biz insanlarsa iplikler gibi geçip gideriz içinden.........

© Edebiyat Burada


Get it on Google Play