İş dünyası liderlerinin önündeki en bü­yük sorun teknolojiye ayak uydurmak değil, bunu yapabilecek yetkinlikte in­sanı hızla bulmak ve elde tutmak. Asıl mesele beceri boşluğu. YZ entegrasyonu “daha iyi bir sisteme geçiş” değil. Uçtan uca bir işletim sistemi değişimi. Altya­pı, yazılım, veri ve iş yapış biçimi birlik­te yenileniyor.

Bu yüzden eğitim artık “kurs kataloğu” değildir. Öğrenme, iş sonuçlarına bağlanan, ölçülen ve tekrarlanan bir performans sis­temidir. Üstelik otonom ajanlar ve insansı makineler sahaya indikçe “yetenekli çalı­şan” tanımı değişiyor. Rekabet, sadece insan insana değil, YZ ile (insansılarla) güçlenen ekipler arasında yaşanıyor.

Bu dönüşümde eğitim içeriği üç kat­manlı tasarlanmalı:

* Herkes için YZ okuryazarlığı ve güven­li kullanım

* Her bölüm için süreç tabanlı uygulama

* Kritik roller için derin uzmanlık

Her modül, şirketin kendi verisi (eğitim­lerde sentetik veri de kullanılabilir) ve ger­çek iş akışıyla çalışılan atölye, ölçümlü gö­rev ve denetim iziyle kapanmalı.

Ayrıca programın dili de değişmeli. “şunu öğrenin” değil, “şu işi artık böyle yapacağız” demeli. Eski prosedürlerin yanına;

* Prompt kütüphanesi,

* Kontrol listesi,

* Veri........

© Dünya