Bunca yıldır sanatla içi içe olup da Baksı Müzesi’ni gör­memek benim en büyük ihmalkarlığım. Hüsamettin hocam ile ne zaman karşılaşsam kaçacak delik ararım. An­cak hocam eleştirisini beni pek de kırmamaya dikkat ede­rek çok ince yapar, o da bana yeter.

Zeki Demirkubuz kendi çektiği fotoğraflarından derle­nen bir sergi projesi ile bana geldiğinde, etkinliğin sadece kendi galerimde tek seferlik bir sergi ile sınırlı kalmaması gerektiğini, bu sergiyi bütün Türkiye’nin görmeyi hak etti­ğini düşündüm. Zeki’nin de onayıyla İstanbul’dan sonraki ilk durağımız 2025’in ilk aylarında Cer Modern Ankara ol­du. Şimdi de Baksı’ya geldik.

Bu sergi önerisi ile kendimi affettirmek üzere Hüsamet­tin hocamı göğsümü gere gere aradım. Eksik olmasın, o da beni memnuniyetle karşıladı. Bu sayede, 9 Eylül’de Zeki Demirkubuz sergisi Baksı Müzesi’nde izleyicilerle bulu­şuyor. Bundan sonraki duraklar için de diğer kentlerimi­zin resmi ve özel kurumlarından talepler bekliyoruz.

Bozkırın ortasında bir sanat vahası: Baksı Müzesi

Bayburt’un Bayraktar köyü -eski adıyla Baksı - sadece ıssız topraklardan ibaret bir Anadolu beldesi değil. Çoruh Nehri’ne yukarıdan bakan yüksek bir tepenin üzerinde, bozkırın ortasında yükselen müze, ezber bozan mimarisi, cesur felsefesi ve sunduğu toplumsal dönüşüm modeliyle dünya müzecilik literatürüne geçmiş istisnai bir yapı.

Şehir merkezlerinden, ana ulaşım akslarından ve kültür sermayesinin yoğunlaştığı metropollerden uzakta yükse­len müze, sanatın yalnızca kentli seçkinlere ait olmadığını; aksine toprağa, köke ve insan hayatına temas ettiği sürece gerçek anlamını bulacağını kanıtlayan bir hafıza........

© Dünya