Sanayi devrimi boyunca iler­lemenin en büyük sınırı kay­naklardı. Enerji sınırlıydı, üretim kapasitesi düşüktü, teknoloji ye­tersizdi. Bugün ise paradoksal bir durumdayız.

Financial Times’ın yılın en dikkat çekici iş kitapla­rı arasında gösterdiği “Abundan­ce: How We Build a Better Futu­re” (Bolluk: Daha İyi Bir Geleceği Nasıl İnşa Ederiz) modern dün­yanın en büyük sorununun ar­tık kıtlık değil, üretme ve inşa et­me kapasitesindeki yavaşlama olduğunu savunuyor. New York Times yazarı Ezra Klein ve The Atlantic’ten Derek Thompson’a göre, insanlık teknik olarak her zamankinden daha güçlü ancak organizasyonel olarak her za­mankinden daha yavaş.

Kitapta verilen çarpıcı örnek­lerden biri, geçmişte büyük öl­çekli projelerin hayata geçirilme hızına ilişkin. 1960’larda ABD, Ay’a insan gönderecek teknoloji­yi yalnızca sekiz yıl içinde geliş­tirdi. Bugün ise çok daha basit alt­yapı projeleri bile on yıllar süren planlama süreçlerine takılabili­yor. Yazarlar bu durumu kurum­sal bir gerileme olarak tanımlı­yor. Sorun artık “yapamamak” değil “yapamıyor hale gelmek”.

Kitabın en güçlü argümanla­rından biri, modern ekonomile­rin görünürde inovatif olmasına rağmen, fiziksel dünyada ilerleme hızının belirgin şekilde yavaşla­mış olması. Örneğin dijital dünya­da her yıl yeni........

© Dünya