Kolaylıkla sorun üretmeyi ve çabalayarak çözmeyi sevmek…

Nitelikli eğitim ve sayesinde kazanılabi­lecek “nitelikli sosyo-kültürel yapı” ile “sorun üretme enflasyonu” sorununu çöze­bilecekken...

Tüm dünya tersini deniyor:

Ve sonucunda sorunlar büyüyor…

Niteliksiz eğitim ve oluşan sosyo-kültürel yapı nedeniyle, sadece denizlerimizi 1 mil­yon tondan fazla atıkla doldurabiliyoruz (ka­rada kat kat daha fazla)…

Maddi, manevi çaba harcayıp, o atıkları toplamaya çalışıyoruz…

Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı’nın koordinesinde yürütülen ve BM nezdinde de kabul görüp, küresel bir çevre hareketine dönüşen Sıfır Atık Pro­jesi…

Bu kapsamda gösterilen çaba ile sadece de­nizlerimizde 325 bin tondan fazla deniz çöpü toplanmış…

Bunun için 64 lisanslı atık alım gemisi, 183 atık kabul tesisi aracılığıyla toplam 348 kıyı tesisi kullanılmış…

Ve denizlerimiz 23 bin kamyon dolusu çöp­ten kurtarılmış…

Bu atığı denizlerimizde değil, geri dönü­şüm araçlarında toplama gibi bir kültürü­müz olsaydı…

Sadece denizlerimize boşalttığımız atığın geri dönüşümden 1 milyar doların üzerinde gelir elde edilebilirdi…

Ayrıca toplama maliyetini paylaşmamış, binlerce kişinin emeğini/zamanını çalma­mış, daha sağlıklı denizlerin getirisine/bere­ketine de kapı aralamış olabilirdik…

Çevre Bakanı Murat Kurum’un, akıllarda yer etmesi için, tekrarlamaktan kaçınmadı­ğı Sıfır Atık Projesi’nin getirileri, “isteyerek neler kaybettiğimizi” rakamla anlatıyor…

217 bin bina ve yerleşkede Sıfır Atık Yöne­tim Sistemi’ne geçilmiş;

2017’de yüzde 13 olan geri kazanım ora­nı, bu yolla, 2025 yılında yüzde 37.53’e yükselmiş;

36.1 milyon ton kâğıt-karton, 10.2 mil­yon ton plastik, 3.5 milyon ton cam, 9.6 milyon ton metal ve 30.6 milyon ton orga­nik ve diğer geri kazanılabilir atık ekono­miye kazandırılmış…

Ve bu atığı değerlendirmenin ekonomi­mize katkısı 365 milyar lirayı aşmış…

Atık üretmek ve/veya atıkları toplamak için harcadığımız zaman/emek/parayı:

Atıkları/israfı azaltmak ve/veya oluşan atıkları dönüştürmek için kullanmak, ba­zı hesaplamalara göre açıklarımızı yüz­de 10-15, bazı hesaplamalara göre yüzde 20-25 oranında azaltacak…

Hepimizin refahını artıracak bu sonu­cu alabilmek, öncelikle en az atığı ver­me (israftan kurtulma) ve atıkları ayrış­tırıp/toplama kültürünü geliştirmekle mümkün olacak…

Makro verileri (Yüksek açık, enflasyon, faiz, işsizlik…) düzeltmenin yolu da:

Sorun üretip, büyütmek ve sonrasında çözüm için zaman/emek/para harcamak yerine; sorun üretmeyen bir yapıyı/sistemi kurmaya odaklanmak…


© Dünya