Bir çocuk başka bir çocuğu öldürüyor.Fail de çocuk.

İsimler değişiyor; Ahmet, Atlas, bir başkası.

Yaşlar 14, 15, 16.

Haber birkaç gün dönüyor, sonra sessizlik.

Aynı günlerde başka isimler düşüyor ajans­lara.

Boşanma aşamasında öldürülen kadınlar.

Ayrılmak istediği için öldürülen kadınlar.

Uzaklaşmak istediği için öldürülen kadın­lar.

Mesela:

Mihriban Yılmaz.

Mesela Demet Akarsu.

Mesela Gözde Akbaba.

Üçü de boşanmak ya da ayrılmak istedikle­ri eşleri ve sevgilileri tarafından katledildiler. Üstelik bunlar, son altı ayda yaşanan yüzlerce benzer cinayetten yalnızca üçü.

Bu isimler, aynı zamanda istikrarlı bir şe­kilde sürdürülen düzenin açık kayıtları…

2024’te 394 kadın öldürüldü, 259 kadın şüpheli şekilde ölü bulundu. Bu, kayda geçen en yüksek sayı. 2025’in ilk al­tı ayında 136 kadın cinayeti, 145 şüpheli ölüm kayda girdi. Yılın tamamına dair, yıllardır tu­tarlılık gösteren sivil izleme derlemeleri, yak­laşık 299 kadın cinayetine işaret ediyor.

Bu trajedik bir istikrar. Çünkü kadınlar ita­atten çıktıkları anda şu bağımsızlık eşiklerin­de öldürülüyor:

Ayrılmak istediklerinde.

Boşanma aşamasında.

Hukuka başvurduklarında.

Devletten koruma talep ettiklerinde.

Oysa mevcut........

© Dünya