İran sokaklarında bugün yaşananlar bir film sahnesi değil. Gerçek. Çarpıcı. Ve ürkütücü. Uzun zamandır temel ihtiyaç­lardaki artış, halkın cebindeki parayı erit­mekle kalmamıştı; süre gelen ekonomik kriz, yoksulluğu geniş kesimlere yayıyor ve geçimi istisna hâline getirmişti. Bu­gün İran’da ay sonunu görmek bir hedefe, yarını düşünmek bir lükse dönüşmüş du­rumda.

Marketlerde raflar pahalı, temel gıda fi­yatları her geçen gün artıyor; İran riyali do­lar karşısında tarihî düşük seviyelere geri­ledi, fiyat şokları toplumun alım gücünü ez­meye devam ediyor. Enflasyon yıllık yüzde 40’ların üzerine çıktı, temel ihtiyaçlardaki artışla birlikte halkın cebindeki para hız­la eriyor; uzun zamandır süren ekonomik kriz yoksulluğu geniş kesimlere yayıyor. Bu tablo, istatistiklerin ötesinde bir şey anla­tıyor: Bir toplumun gelecekle kurduğu bağ, geri dönülemez bir seviyede koptu.

Tam bu noktada, sürdürülebilir kalkın­ma denilen büyük vaadin neden tutmadığı ortaya çıkıyor. Çünkü bugünü taşıyamayan bir toplumdan yarına sabretmesi beklene­mezdi. Protestolar 31 eyaletin her yerine yayıldı. Şehirler bazen internetin tümden kapatıldığı bir sessizliğe büründü; halk, sa­dece geçim derdini değil, daha fazla adalet­sizlik ve gelecek belirsizliği nedeniyle de sokaklara........

© Dünya