Bugün, Aksa Tufanı’nın üç yılını geride bıraktık.

Dördüncü yılına girdik.

Yeni süreç, direniş ve mücadele dinamikleri açısından daha önemli olacaktır.

Çünkü Filistin’deki -özelde Gazze’deki- sabır, direniş ve mücadele insanlığa her yönüyle bir silkinme getirdiği gibi zulüm, vahşet ve soykırımın karşısında herkese bir cesaret ve izzet sundu. Bu direniş ve mücadele birçok şeyi yeniden gündeme getirdiği gibi zaman, mekân ve imkân bağlamında sembollerin taşıdığı anlamı da yeniden gündeme getirdi, getiriyor.

Yıllar boyunca süren vahşet, katliam, kayıp ve insani krizler, özgürlük ve adalet talepleri etrafındaki tartışmaları derinleştirirken Gazze’deki direniş, sabır ve mücadele Filistin’le özdeşleşen semboller; dayanışma, kimlik ve mücadele hafızasının önemli unsurları olarak öne çıkıyor.

ANAHTAR, bu direniş ve mücadele sürecinde dönüşün bir yemini ve sembolü olarak öne çıkmaktadır.

Bir Filistinlinin elindeki paslı ve demir anahtara dikkat ettik mi hiç?

Bir kapıya ait olmayan ve bir kapıyı açamayacak şekilde pas tutan bu anahtar ne anlatıyor?

Anahtarın bir zamanlar açtığı kapı ve ev belki yerinde bile değildir.

Kim bilir, hangi Siyonist buldozer veya bombayla harap olmuştur.

Belki anahtarı taşıyan kişinin doğduğu ev, anlatılan bir hikâyeden ibarettir.

Ama her Filistinli ailenin elinde bir anahtar hâlâ var, muhafaza ediliyor ve yarınlara bir umut ve miras olarak taşınıyor.

Çünkü o sadece bir anahtar değildir.

O anahtar sadece bir........

© Doğruhaber