Victor Hugo, “Kadınlar zayıf, anneler ise güçlüdür.” der. İslam, kadını bir kız evladı olarak “Cennet müjdesi” saymış, annelik makamıyla ayağının altına cenneti sermiş. Toplumun yarısı kadınlar, diğer yarısını doğuran annelerdir. Bu bağlamda, toplum “annelik” merkezli bir çizgi ister.

Aile kurumunu hedef alan “batıl zihin ve köpek/kedi lobisi” şimdi de gözünü toplumun “anası” olan değer, makam ve kutsiyete dikmiş.

Bosh bir firmanın “annelik” yüceliğini enikler endeksli zedeleyen reklamından sonra TRT’nin kedi, köpek besleyen “merhamet” yoksunu beşer dişilerin annelik gününü tebrik etmesi bir seviyesizlikti.

Annesini huzur evine bırakıp cennet imkanına set çekenlerin evinde kedi, köpekler üzerinden “hayvan sever” olarak gösterilmesi bir utançtır.

On binlerce babanın kovulduğu evlerdeki trajediye kör kesilen, sokağa salınan kuduzlar üzerinden ölen ve yaralanan onlarca cana sağır olanlar masum hayvanlardan daha adi bir köpeklik içindeler…

Kimi kavramlar bir milletin hafızası ve somutluğudur. Annelik, o kavramlardandır. Çünkü annelik sadece biyolojik bir bağ değildir. O, aynı zamanda insanlığın devamını sağlayan manevi ve toplumsal üst bir makamdır. İşte modern çağ ve bireyin problemi de bu noktada başlıyor. Kavramlara yabancı ve duyarsız. Fast food bir yaşam tarzı aldatmacası içinde “aile, anne, ahlak ve çocuk” gibi bizi biz yapan kavramlar göstere göstere değiştiriliyor.

Sosyal medya kültürüyle birlikte “aile, annelik ve çocuk” kavramları hayvan sahipliği, sevgisi ve hayvanla eşitlenmeye........

© Doğruhaber