“Ey iman edenler! Kendinizi ve ailenizi, yakıtı insanlar ve taşlar olan ateşten koruyun…” (Tahrîm, 6)

Bu ayet bir ihtardan ziyade bir çağrıdır.

Özelde anne-babalara genelde tüm müminlere sorumluluk hatırlatmasıdır.

Rabbimiz: Önce kendinizi, sonra ailenizi buyurur. Çünkü kendini kurtaramayanın bir başkasını kurtarması mümkün değildir.

Bugün aileler dağılırken, evler kalabalık ama gönüller ıssızken, sofralar dolu ama muhabbet eksikken, bu ayet yeniden üzerimize okunuyor.

Peki, gerçekten nelerden korunmalıyız, çocuklarımızı hangi ateşten korumalıyız?

Sadece ahiret ateşinden mi?

Yoksa o ateşe götüren tüm yollardan ve yangınlardan mı?

Günümüz ailelerini kuşatan sessiz tehlikelere bakacak olursak, bu ateşler büyük yangınları körükleyen küçük kıvılcımlardır.

Bugün aileyi yakan ateş artık bacadan değil, ekranlardan, cep telefonlarından, sosyal medya mecralarından sinsice kalplere ve evlere yerleşiyor.

İşin garip yanı şu ki, bu kadar büyük bir yangın: evimizi, cebimizi, kalbimizi, gözümüzü evlatlarımızı ailemizi yakarken, hiçbir önlem almıyoruz. Oysa Rabbimiz, asırlar önce bu tehlike konusunda bizi uyarmıştı. Fakat bizler toplum olarak bu uyarıyı pek kaale almadık ya da hassasiyetimizi kaybettik.

Öyle ki, haram helal bulanıklaşırken “olsa da olur” anlayışı ailelerimizi içten içe çürütmeye başladı.

Nefis ve şeytan bizi çepeçevre........

© Doğruhaber