Geçenlerde, Doğruhaber’deki yazılarımın bir muhasebesini yapayım derken, karışık duygular yaşadım. Karışık derken hem sevinç ve hem de hüzün…

Madem hasbihal dedim, gazetede ne zaman ve nasıl yazmaya başladığımı da birkaç cümle ile arz edeyim…

15 Temmuz’dan önce idi ve iki saygıdeğer dostumuzun ziyaret edip, benden yazmamı istemeleri ile başlamıştı Doğruhaber’deki yazı serüvenim… Hem dost deyip hem de kendilerini ismen de anmadan geçmek olur mu? Merhum Mehmet Yavuz ve Sait Şahin… Merhum Mehmet Yavuz’a Allah’tan rahmet ve Sait Şahin’e de Allah’tan sağlık dualarımla…

Bendenize göre, her yazı bir bakıma kendi çapında bir hasbihaldir. Ama okuyucu ile sıcak bir temas sağlanamadı mı, bu hasbihal tek taraflı kalıyor. Ve bu tek taraflılık da özellikle yazan tarafın verimini ve üretkenliğini düşürüyor. Çünkü yazılar okuyucuların eleştiri, öneri ve nasihat gibi çok önemli katkılarından mahrum bir şekilde kaleme alınmaktadır.

Bizim, bu değerli katkılarınızdan mahrum kalmamızın nedeni, gazetemizin ve dolayısıyla yazılarımızın yakın bir zamana kadar siz alicenap okurlarımızın yorumlarına kapalı tutulması idi. Bunun nedenini de ilgili yetkililerimiz şöyle cevaplamışlardı: “Bazı kişilerin hakaret içeren ve dolayısıyla haklarında suç........

© Doğruhaber