Yaratılış sahnesindeki ilk büyük kırılma, ilahi emre karşı sergilenen kıyas merkezli o hadsizlikle başladı. Şeytan, Hz. Âdem'e secde etmeyi reddederken, "Ben ondan hayırlıyım." dedi. (A'râf: 12). Onu isyana sürükleyen elbette sadece kibri değildi; Allah'ın Azze ve Celle'nin takdirini, taksimatını beğenmeyip gözünü başkasına verilene çevirmesiydi.

Aradan hesap edilemeyecek kadar çok zaman geçse de kıyas dediğimiz şey insanı şeytani bir hadsizliğe sürüklüyor.

Herkesin malumudur ki görünürlük çağında yaşıyoruz.

"Görünüyorum, öyleyse varım." felsefesi yaşamın her alanına hâkim olmuş durumda. Görünmeyeni yok sayma durumu da cabası...

Bugün dijital dünya bizlere hayatların tamamını değil, insanların özenle seçilmiş, en seçkin, en güzel sergilenmiş, en üst versiyon kesitlerini sunuyor.

Gözlere ve gönüllere hitap eden en etkili showlar vitrine çıkıyor. Üstelik bu durum sokak, mahalle, köy ve şehir kültürünü de bir şekilde etkiliyor. Neticede vitrinlik pozların arz-ı endam ettiği bu geniş kurguda, gözlerimiz ve gönlümüz bu showların tesiri altında kalarak esiri oluveriyor.

Sonra da içlere oturan kuruntular, hazımsızlıklar ve........

© Doğruhaber