Το βιβλίο Τσίπρα, η Novartis και μια τραγική ομολογία |
Στις 2 Μαρτίου του 2024, ο Αλέξης Τσίπρας, μιλώντας σε συνέδριο της «Καθημερινής», χαρακτήρισε ατυχείς τους χειρισμούς της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ στα θέματα των τηλεοπτικών αδειών και της Novartis. Όπως ήταν φυσικό, η δήλωση του πρώην πρωθυπουργού παρήγαγε τίτλους επί τίτλων στα site και τις εφημερίδες, που τον εμφάνιζαν να «ζητάει συγνώμη για τη σκευωρία της Novartis».
Η δήλωση του Αλέξη Τσίπρα προκάλεσε και τη δική μου αντίδραση όχι μόνο σε επίπεδο δημοσιογραφικό. Οι αποκαλύψεις μου για τη Novartis με έφεραν μπροστά σε διώξεις και στην πόρτα του Ειδικού Δικαστηρίου. Συνεπώς η αναπάντεχη δήλωση του Τσίπρα με αφορούσε προσωπικά. Αναγκάστηκα μάλιστα σε σχετικό άρθρο μου να αναρωτηθώ αν ο Αλέξης Τσίπρας αποφάσισε να συμπεριφερθεί όπως οι παλιοί αριστεροί που για να πάρουν πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων, έπρεπε όχι μόνο να καταδικάσουν την ιδεολογία τους αλλά να κακοποιήσουν δημόσια και κάποιον αριστερό για να γίνουν πιστευτοί. Η δήλωση του Τσίπρα, ναι, ήταν μια κακοποίηση και προς το πρόσωπό μου, όπως και στο πρόσωπο όσων έδωσαν μάχη για να αποκαλυφθεί το τεράστιο αυτό σκάνδαλο.
Μετά από καιρό, δεν έχουν σημασία τα προσωπικά συμπεράσματα της εποχής εκείνης και οι ερμηνείες. Ο Τσίπρας επιχειρεί να ερμηνεύσει τον εαυτό του και οι υπόλοιποι να παλέψουν ενδεχομένως την απόγνωση με μια ερμηνεία ή ερμηνεία της ερμηνείας.
Στο υπό έκδοση βιβλίο του, ο πρώην πρωθυπουργός αφιερώνει ένα κεφάλαιο επτά σελίδων για το σκάνδαλο της Novartis, με τον πετυχημένο τίτλο «Από θύτες θύματα». Είναι πετυχημένος όχι μόνο γιατί αποδίδει το τι έγινε τότε, αλλά και γιατί δεν μοιάζει με τους ποιητικομελό τίτλους περί Ιθάκης, Λαιστρυγόνων και Συμπληγάδων που........