Ποτέ δεν θα µπορούσε να φανταστεί ότι οι αυτοβιογραφικοί στίχοι από το «Γεννήθηκα στη Σαλονίκη» θα επιβεβαιώνονταν µε τον θάνατό του. Η µοτοσικλέτα του ΕΛΑΣ και ο ∆εκέµβρης του ’44 µε µια κρυφή, εκ γενετής αιµορραγία αναβίωσαν σε µια µίνι ιδεολογική και εµφυλιοπολεµική κλίµακα ώστε τα παρατράγουδα που ακούστηκαν να είναι περισσότερα από τα τραγούδια. Το ξόδι του Σαββόπουλου θύµισε τη Μάρω Κοντού που παραπονιέται στον Γιώργο Κωνσταντίνου ότι την έχει αστεφάνωτη και ούτε σε µια κηδεία δεν την πηγαίνει. Και όταν εκείνος επιστρέφει, τον ρωτάει µε όλη την αφέλεια του οξύµωρου: «Ηταν ωραία η κηδεία;».

Ωραία δεν ήταν, αλλά σίγουρα καλοστηµένο θέαµα µε την µπάντα του Πολεµικού Ναυτικού να παιανίζει τις ανώδυνες µελωδίες από τη «Συννεφούλα» και το «Μη µιλάς άλλο για αγάπη». Η........

© Documento