Χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια από την πλευρά του αλλά με σπόνσορα την…κυβέρνηση ο Αλέξης Τσίπρας κατάφερε να τραβήξει τη δημόσια προσοχή, σε μια ζωτική πολιτική περίοδο.

Η «νομιμοποίηση» της συζήτησης για την ίδρυση κόμματος – που ορισμένοι ονομάζουν «επιστροφή» του -προκύπτει θεωρητικά από τη διαπίστωση «κενού ηγεσίας », στην ευρύτερη Δημοκρατική Παράταξη.

Με άλλα λόγια: «ο Μητσοτάκης κυριαρχεί γιατί δεν έχει αντίπαλο» και ο προκάτοχός του προτίθεται να του προσφέρει έναν.

Η προσφορά όμως αποκτά περιεχόμενο, μόνο αν ληφθεί υπόψη ότι, για τις αλλεπάλληλες νίκες του σημερινού Πρωθυπουργού στις μεταξύ τους αναμετρήσεις, δεν ευθύνεται ο Τσίπρας , αλλα ο …ΣΥΡΙΖΑ.

Δεν είναι και τόσο αβάσιμο. Αλλά για τους πολιτικούς παρατηρητές, μάλλον είναι αργά για δάκρυα Στέλλα. Πράγματι η κυριαρχία Μητσοτάκη, είχε μεγάλο χορηγό τον ΣΥΡΙΖΑ ως κόμμα με τους Πολάκηδες και τους Παπάδες.

Αλλά τα πολιτικά λάθη του Τσίπρα-ως Πρωθυπουργού και στη συνέχεια ως αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης- εδραίωσαν τον φιλόδοξο κληρονόμο…

Από αυτή την άποψη πανίσχυρο δεν τον έκανε η απουσία του Τσίπρα, αλλά η παρουσία του.

Αν το θρυλούμενο πολιτικό κενό στην αντιπολίτευση, μπορεί να περιγραφεί, ως φυσική πολιτική αδυναμία του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ – δηλαδή του Ανδρουλάκη και του Φάμελλου – ο Τσίπρας μπορεί να το καλύψει μόνο με την έννοια ότι στο κόμμα του δεν θα υπάρχει άρωμα από τα δυο κόμματα.

Δεν το καλύπτει ούτε αν συνενωθούν τα δυο κόμματα και του προσφέρουν την ηγεσία- που αποκλείεται- ούτε αν παραμερίσει Φάμελος- που δεν δείχνει και τόσο κορόιδο – για να αναλάβει ο Τσίπρας τον ΣΥΡΙΖΑ με άλλο όνομα.

Ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας δεν έχει αναφέρει το παραμικρό για ίδρυση κόμματος, και η σχετική συζήτηση συντηρείται με υπαινιγμούς και πληροφορίες. Αλλά προφανώς όταν λέει ότι «του λείπει η επαφή με τους ψηφοφόρους» δεν εννοεί αυτό που του υπενθύμισε ένας δήμαρχος: βουλευτής είναι, μπορεί να έχει όση επαφή θέλει.

Στα ΜΜΕ που διανοίγουν δρόμους για το «νέο κόμμα» – αγνώστου ταυτότητας προς το παρόν-ορισμένοι, προβλέπουν ότι θα περιλαμβάνει «νέα και άφθαρτα πρόσωπα»- στα ηγετικά κλιμάκια τουλάχιστον. Ωραία ιδέα. Αλλά........

© Documento