Olmamışlığın filmini çekmişler, OLMUŞ
Bir ev sadece bir ev değildir, duvarlarına nice ses çarpar. Bazen kahkaha, bazen çığlık. Bazen o duvara şarap sıçramıştır, bazen boy ölçüm çubukları çizilmiştir. Bazen de insanları siner içine... Duvarları eline balyoz alıp vurulası olsa da, anıların içine doğmuşsundur. Baba kız ilişkilerini, geçmişin travmalarını ve kardeş olmanın verdiği sorumluluğu izlerken bu filmde en çok etkilendiğim replik iki kız kardeş arasında geçti: "Çocukluğumuz seni neden mahvetmedi?" Bu soru aklımda asılı kaldı. Bir türlü olamamayı anlatıp,........
