“De ki: ‘Rabbim! Gireceğim yere doğrulukla girmemi, çıkacağım yerden de doğrulukla çıkmamı sağla. Bana tarafından yardım edici bir güç ver.’” (İsrâ, 17/80)

Dualarımız ruhumuzun derinliklerinden açılan gizli bir pencere gibidir, iç dünyamızı yansıtır. O nedenle dualarını zaman zaman gönül süzgecinden geçirmeli insan. En çok neleri istiyoruz Rabbimizden? Dünyevi nimetleri, tükenmeye mahkum mutlulukları, geçici makamları mı yoksa ilâhî rızayı, uhrevî mutluluğu mu? Dualarımız en çok neye değer verdiğimizin sessiz habercisidir aslında. En çok neyi diliyorsak, ona daha fazla değer veriyoruz demektir.

Hayat yolculuğunda bazen karşımıza fırtınalar çıkar, bazen sis çöker üzerimize, zihnimizdeki kalabalıklar artar. Böyle durumlarda insan, hangi limana sığınacağını, hangi yöne kürek çekeceğini bilemez hale gelir. Anlaşılmadığımızı düşündüğümüz, kararsızlık çıkmazında daraldığımız demlerde bizi güçlendirecek yegâne dayanağın “doğruluk” olduğunu daha iyi anlarız zamanla. Rabbimizin Resûlullah (as)’a vahyettiği bu dua örneği yankılanır sanki ruhumuzda.

Kur’ân’da Hz. Peygamber’e (sas) öğretilen ve yapması tavsiye edilen dualara yer verilir:

“De ki: ‘....Rabbim beni zalimler topluluğu içinde bulundurma.’” (Mü’minûn, 23/94)

“De ki: ‘Ey Rabbim! Şeytanların vesveselerinden sana sığınırım. Ey Rabbim! Onların benim yanımda bulunmalarından da sana sığınırım.’” (Mü’minûn, 23/97-98)

“De ki: ‘Rabbim! Bağışla, merhamet et, Sen merhamet edenlerin en hayırlısısın.’” (Mü’minûn, 23/118)

Rabbimiz tarafından Peygamber Efendimiz (sas)’e ve tabii bizlere öğretilen dualardan biridir konu edindiğimiz âyet. Bazı........

© Diyanet Haber