Kıbrıslı Türklerin önemli bir kısmı Barış Harekatı öncesinde çadırlarda, sınır boylarında, yıkılmaya yüz tutmuş binalarda yaşamak zorunda bırakılmış, dar gelirli insanlardı…

  Halk; Kıbrıs Cumhuriyeti’nin resmi organlarından dışlanmış, Türk Yönetimi altında düşük maaşla çalışmaya ayak uydurmuştu…

  Büyük sıkıntılar vardı…

  Altı delik ayakkabılar giydiğimizi unutamayız…

  Pantolonlarda yamalar vardı…

  Ve bu halde bile mutlu olmaya çalışıyorduk…

  Yardımsever bir halkımız vardı…

  Siperde silah tutan gençlerimize börek, çörek, kek ulaştırmak için yarışıyordu analarımız…

  O zor günlerde tek umudumuz, tek destekçimiz Anavatandı…

  Herkese eşit maaş dağıtılırken, paranın geldiği yer Ankara’ydı…

  Ana gönderiyor, yavrular paylaşıyordu…

  Peki sonrasında ne oldu?..

  Yunan Cuntası adada darbe yapınca ve........

© Diyalog Gazetesi