Ticaret kısaca kişiler ve gruplar arasında mal ve hizmetlerin mübadele edilmesidir. Bu yolla insanlar ihtiyaç duydukları ama kendilerinin üretemedikleri mal ve hizmetleri birbirlerinden satın alarak karşılıklı olarak birbirlerinin refahının artmasına hizmet ederler.

Ticaret tarihsel olarak ta medeniyetin en büyük motoru ve taşıyıcısı olmuştur. Ticaret karayollarını, deniz hatlarını, limanları, gemileri, yükleme-boşaltma teknik ve personelini,  konaklama mekânlarını, depolama ve muhafaza yerlerini, muhafızları, malların çalınmasına veya bozulmasına karşı sigorta sistemlerini… ve elbette hukuku gerektirmiştir.

Montesquieu haklı olarak ‘’ticaretin tarihi(nin) insanların iletişiminin tarihi’’ olduğunu yazmıştı. ‘’Özellikle nesnelerle ilgili insan faaliyetinin başkalarıyla ‘mübadele’ ve ’etkileşim’e bağımlı olmayan hemen hemen hiç bir parçası yoktur.’’ (Toby Wilkinson, 2018) Ticaret aynı zamanda bir iletişim biçimidir, bireyler ve toplumlar arasında bilgi ve tecrübe aktarımına imkân verir. Tüccarlar toplumlar arasındaki bilgi ve kültür taşıyıcılarıdır.

Onun için ticaretin medeniyetin oluşması ve yayılmasındaki rolünü insanî etkileşim ve iletişimin genel bağlamı içinde düşünmek gerekir. Başka bir deyişle, ticaretin içeriğini oluşturan ekonomik mübadele genel olarak insanlar arası etkileşim ve iletişimin özel bir türüdür.

İnsanlar elbette fikirler ve diğer manevi şeylerle de başkalarıyla iletişime geçerler. Düşüncelerin, bilgi ve görgünün, yaşam tarzlarının, şeyleri yapma tarzlarının (know-how) bu yolla karşılıklı iletişimi medeniyetin........

© Diyalog Gazetesi