Yakında inşaat başlayacak olan tepeden söküp getirdiğim dağlalelerini (anemone coronaria) ekmek için badem ağacının yakınındaki otları yoluyordum ki ne göreyim; ağaç olma yolculuğuna çıkmış bir badem!

Şöyle bir şey olmuştu:

Yaz sonunda ağaçtan yere bir badem düşmüştü. Bademin kabuğu yağmurlarda yumuşamış, altında kaldığı otların nemli tülbenti altında çürümüştü. Kabukta hapis olan yemiş, ıslanmış ve şişmiş ve ısınan havayı dışarı kaçıp filizlenmek için bir işaret olarak algılamıştı. Burnundan çıkarttığı uç aşağı inip kök, yukarı çıkıp işaret parmağımın uzunluğunda sap olmuştu. Bunlarla olgun bir ağaç gibi kendini topraktan ve güneşten beslemeye başlamıştı.

Bu şekilde onu çiçekten yaratıp kabuklu bir tohum hâline getiren ağaçtan özgürlüğünü kazanmış, bağımsız, kendi kendini besleyebilen bir varlık olmuştu.........

© Diyalog Gazetesi