Yeni bir yıla girdik. Takvim değişti, rakamlar yenilendi. Ama insanın hayata baktığı yer büyük ölçüde aynı kaldı.

Bir zamanlar yılbaşı denince sinema salonlarının da bir refleksi vardı. Aralık ayı yaklaşırken perdede benzer hikâyeler çoğalırdı. Işıklarla süslenmiş şehirler, kalabalık sofralar, yanlış anlaşılmaların bir gecede çözüldüğü final sahneleri… Noel filmleri sinemada yerini alır, seyirciye yıl bitmeden bir rahatlama duygusu vaat edilirdi.

Bu filmler yalnızca mevsimlik bir gelenek değildi. Daha derin bir ihtiyaca karşılık geliyorlardı. “Bir şeyler yoluna girebilir” fikrine. Hikâye basitti ama işlevseldi. İyi niyet yeterliydi, biraz sabır her şeyi çözerdi. Yeni yıl, eski yükleri sıfırlayan görünmez bir eşik gibi sunulurdu. Sinema da bu kolektif iyimserliğin bir parçasıydı. Bugün o anlatılar neredeyse tamamen........

© Diriliş Postası