Artık hikayeler sabretmiyor. Gerilim daha kurulmadan tüketiliyor, seyirci sadece sonucu izliyor.

Bir sahnenin değerini belirleyen şey, o sahnede ne olduğu değildir. O ana kadar nasıl gelindiğidir. Gerilim dediğimiz şey de tam burada başlar. Bekleyişte. Suskunlukta. Karakterlerin birbirine bakıp hiçbir şey söylemediği o ince aralıkta. Ama artık o aralık yok.

Bugünün sineması ve özellikle yerli dizileri, gerilimi kurmak yerine doğrudan harcamayı tercih ediyor. Sebebini tahmin edebiliyoruz. “Seyirci sıkılır korkusu” hikayeyi aceleye getiriyor. Daha karakteri tanımadan kriz başlıyor, kriz büyümeden çözüm geliyor. Bu durumun sonucu da bize hiçbir şey hissettirmemesi oluyor.

Gerilim biraz da sonuçla değil süreçle ilgilidir. Bir karakterin silah çekmesi........

© Diriliş Postası