Son zamanlarda sinema için “Seyirci artık sabırsız.” Cümlesini çok sık duyuyoruz. Bu cümle rahatlatıcı bir yalan. Zira sorumluluğu seyirciye yüklüyor. Oysa sabırsız olan izleyici değil, belirsizlikten korkan sistem.

Büyük dijital platformlar, seyircinin neyi sevdiğini ölçtüğünü iddia ediyor. İzleme süreleri, durdurulan sahneler, geri sarılan dakikalar, terk edilen bölümler… Hepsi algoritmanın elinde birer veri. Ama bu veriler hikâyeyi anlamak için değil, risk almamak için kullanılıyor.

Algoritma “Ne izlenir?” sorusunu sorar. Ama asıl sorması gereken ”Ne kalır?” sorusu. Çünkü izleme bittiğinde geriye kalan şey algoritmanın ilgi alanına girmez. Bir sahnenin günler sonra durup dururken akla düşmesi. Bir karakterin veremediği kararın içten içe bir rahatsızlık bırakması. Finalde verilen cevaptan çok, sorunun seyirciye kalması…

Bunlar ölçülemez. Bunlar sayıya........

© Diriliş Postası